Malatya, son yılların belki de en dikkat çekici siyasi dönemlerinden birini yaşıyor. Siyasetin genellikle durağan, alışkanlıklarla yürüyen ve dönemsel olarak yükselip alçalan yapısına karşılık, bugün şehirde neredeyse tüm partilerde sahaya yansıyan bir dinamizm söz konusu. Bu tablo, il başkanlıkları üzerinden okunduğunda daha net görülüyor. Malatya’da artık “temsil” değil, “çaba”, “süreklilik” ve “verimlilik” konuşuluyor.

Malatya gibi siyasi refleksi güçlü, seçmen davranışı hassas bir şehirde iktidar partisinin il başkanlığının sahada daha etkin, daha görünür ve daha yönlendirici olması beklenir. Fakat bugün gelinen noktada, AK Parti Malatya İl Başkanlığı’nın bu genel dinamizmin gerisinde kaldığını söylemek bir eleştiri değil, bir tespittir. Şehirde neredeyse tüm partiler yoğun tempoda çalışırken, iktidar partisinin daha pasif, daha içe kapalı ve daha az sahaya temas eden bir görüntü vermesi dikkat çekicidir.

Bu pasiflik, yalnızca siyasi rekabet açısından değil, temsil gücü bakımından da bir zafiyet oluşturur. Çünkü iktidar partisi olmak, sahadan kopma lüksünü beraberinde getirmez; aksine sorumluluğu iki kat artırır. Vatandaş, sorununu en önce iktidar temsilcisine anlatmak ister. O kapı açık ve canlı değilse, güven duygusu zamanla zedelenir.

Öncelikle şu tespiti yapmak gerekir: Uzun yıllar sonra ilk kez, siyasi partiler arasındaki rekabet yalnızca söylem düzeyinde değil, saha çalışmaları, teşkilat disiplini ve tabanla kurulan ilişki üzerinden şekilleniyor. Bu da Malatya siyaseti için oldukça kıymetli bir eşik anlamına geliyor.

Milliyetçi Hareket Partisi Malatya İl Başkanı Gökhan Gök, bu dönemin en dikkat çeken isimlerinden biri. Parti tabanıyla kurduğu sıcak bağ, özverili çalışmaları ve sahadaki görünürlüğü, MHP’nin Malatya’daki diri yapısını açıkça ortaya koyuyor. Gök’ün yönetim anlayışı, “il başkanlığı makamı”nı bir temsilden öteye taşıyarak aktif bir saha liderliğine dönüştürmüş durumda. Bu da parti içi motivasyonu ve tabandaki sahiplenmeyi doğrudan güçlendiriyor.

Büyük Birlik Partisi’nde yaşanan değişim ise neredeyse gözle görülür seviyede. İl Başkanı Yüksel Duman ile birlikte teşkilatın daha derli toplu, daha planlı ve daha iddialı bir yapıya kavuştuğu hissediliyor. BBP Malatya’da artık yalnızca var olan bir parti değil, yürüyen ve büyümek isteyen bir siyasi aktör görüntüsü veriyor. Bu, yerel siyasette son derece önemli bir kazanımdır.

Yeniden Refah Partisi Malatya İl Başkanı Burhan Kılıç ise siyaseti bilen, tabanı tanıyan ve özellikle ülkücü gelenekten gelen seçmenle güçlü bağlar kurabilen bir isim. Onun döneminde partinin oy potansiyelinin artması bir tesadüf değil, sahaya dayalı ve bilinçli bir çalışmanın sonucudur. Kılıç, siyasetin yalnızca masa başında değil, sokakta ve vatandaşın gönlünde yapıldığını çok iyi bilen bir profil çiziyor.

Anahtar Partisi cephesinde ise yeni ama umut vadeden bir hareketlilik söz konusu. İl Başkanlığına atanan Erdoğan Zelyurt ve ilçe başkanlarının yoğun çalışma temposu, partinin Malatya’da ciddi bir varlık ortaya koyma niyetinde olduğunu gösteriyor. Yeni kurulan yapılar için en kritik unsur görünürlüktür ve bu görünürlük şu an başarıyla sağlanıyor.

Gelecek Partisi Malatya İl Başkanlığı ise sessiz ama derin bir çalışma çizgisiyle ilerliyor. Gürültüsüz, reklamsız fakat sürekli sahada olan bir anlayış… İl Başkanı Bedri Aslan, vatandaşın içinde olmayı tercih eden, siyaseti vitrinle değil emekle yapan bir duruş sergiliyor. Onu ve ekibini yok saymak, yalnızca bir siyasi aktörü değil, Malatya’da üretilen emeği yok saymak olur ki bu da siyasetin en büyük haksızlıklarından biridir.

Cumhuriyet Halk Partisi cephesinde ise İl Başkanı Barış Yıldız’ın performansı ayrıca dikkat çekiyor. Enver Kiraz’dan sonra parti yönetimini en iyi okuyan ve yöneten isimlerden biri olarak öne çıkıyor. Parti içi dengeyi koruyan, örgüt disiplinini sağlayan ve kamuoyuna karşı daha toparlayıcı bir profil çizen Yıldız, CHP Malatya teşkilatına yeni bir düzen kazandırmış durumda.

Bu tabloya genel olarak baktığımızda şunu net şekilde söylemek mümkün:
Malatya siyaseti uzun yıllar sonra ilk kez aynı anda birçok partide çalışkan, sahaya hâkim, teşkilatını diri tutan il başkanlarıyla yol alıyor. Bu durum, sadece partiler için değil, Malatya’nın demokratik kültürü için de büyük bir kazançtır.

Çünkü güçlü siyaset, güçlü muhalefetle; güçlü muhalefet ise güçlü teşkilatlarla olur.
Bugün Malatya’da siyasi rekabet, tembellik üzerinden değil, emek üzerinden yükseliyor.
Ve bu, şehrin geleceği adına umut verici bir tablodur.