Yer yerinden oynadı…
Ama ne yazık ki Malatya’da taşlar yerinden oynarken, bazı vicdanlar hâlâ yerinde sayıyor.
6 Şubat depremlerinden sonra bu şehirde her şey altüst oldu. Hayatlar dağıldı, umutlar enkaz altında kaldı, adalet duygusu sarsıldı. Böyle bir ortamda, önce PTT Başmüdürlüğü Elazığ’a gidiyor denildi, ardından “yok yok, yerine 19. Bölge Müdürlüğü Malatya’ya geliyor” haberi servis edildi.
Şimdi soruyorum:
Mutlu musunuz?
Bir tabelanın adı değişince, acılarımız azaldı mı?
Sorunlarımız çözüldü mü?
Şahsım adına açıkça söylüyorum:
Giderse gitsin.
Varsın bir başmüdürlük Elazığ’a gitsin.
Elazığ memur kenti olsun, Malatya ise sanayisiyle, üretimiyle, sporu ve gençliğiyle ayağa kalksın.
Ama biz ne yapıyoruz?
Enerjimizi yine bir tabelanın nereye asıldığına harcıyoruz.
Asıl meseleleri ise ısrarla görmezden geliyoruz.
Yeni Malatyaspor Neden Sahipsiz?
Yeni Malatyaspor’un geldiği nokta ortada.
Bir dönemin Süper Lig takımı bugün borç batağında, sahipsiz ve yalnız.
Adil Gevrek neden hâlâ yargı önünde değil?
Bu şehrin markası nasıl bu kadar kolay harcandı, neden hesap sorulmuyor?
Efsane Malatyaspor deseniz, kaderine terk edilmiş durumda.
Yeşilyurtspor’da yıllardır bağırıyoruz:
“Adnan Çoban’la bu iş olmaz” diye.
Bugüne kadar duyan olmadı.
Şimdi mi akıllarına geldi?
Malatya TSO ve Oğuzhan Ata Sadıkoğlu Neden Yalnız?
Malatya Ticaret ve Sanayi Odası Başkanı Oğuzhan Ata Sadıkoğlu, bu şehrin ekonomik nabzını tutmaya çalışıyor.
Deprem sonrası sanayi için, esnaf için, üretici için çırpınıyor.
Peki biz ne yapıyoruz?
Destek oluyor muyuz?
Ne yazık ki hayır.
Sürekli eleştiriyoruz ama çırpınanı takdir etmiyoruz.
Oysa bugün Malatya’da destek olunması gereken isimlerden biri Sadıkoğlu’dur.
Bu şehrin sanayisi, esnafı, üreticisi ayağa kalkmadan Malatya düzelmez.
Bunu artık anlamamız gerekiyor.
30 Yıllık Basın Emekçisi Olarak Soruyorum
Basın camiasında 30 yılımı devirmiş bir isim olarak söylüyorum:
Artık gençlere alan açmak zorundayız.
Ama ne oluyor?
Gençlerin önüne set çeken, koltuklarını bırakmayan, aynı yüzlerle aynı cümleleri tekrar eden bir basın düzeni sürüyor.
Bu zevatları neden eleştirmiyorsunuz?
Neden genç gazetecilerin, genç kalemlerin önünü açmıyorsunuz?
Basın sustuğunda şehir de susar.
Basın cesur olmadığında, siyaset de rahat eder.
Rezerv Alan, Yerinde Dönüşüm… Peki Sonuç Nerede?
Aylar geçti, yıllar geçiyor.
Rezerv alan denildi, yerinde dönüşüm denildi ama hâlâ özlediğimiz Malatya’ya kavuşamadık.
İnsanlar belirsizlik içinde.
Esnaf ne yapacağını bilmiyor.
Vatandaş yorgun, umutsuz ve kırgın.
Bu tabloya neden yeterince ses çıkarılmıyor?
Milletvekilleri: Üç İsim, Geri Kalanlar Nerede?
Açık ve net söylüyorum:
Bu şehirde gerçek anlamda sahada olan üç milletvekili var:
Mehmet Fendoğlu
Veli Ağbaba
Siraç Ölmeztoprak
Peki diğerleri?
Fotoğraf vermekten, açıklama yapmaktan, koltuk mankenliği yapmaktan öteye geçen var mı?
Bu şehrin acısı dekor değildir.
Bu halk figüran değildir.
Malatya’nın meselesi bir başmüdürlüğün ya da 19. Bölge Müdürlüğü’nün nerede olduğu değildir.
Malatya’nın meselesi; adalet, üretim, spor, gençlik, şeffaflık ve cesarettir.
Yer yerinden oynadı evet…
Ama artık taşları değil, alışkanlıkları ve korkuları yerinden oynatma zamanı.
Bu şehir susarak değil,
doğru yerden ve cesurca konuşarak ayağa kalkacak.
